Merhaba, evet yanlış duymadınız diyetisyen gitmeye hazır mısınız? bence önemli bir konu. Kişisel tecrübelerim doğrultusunda diyebilirim ki buna hazır olmak çok önemli. Öncelikle kendimize şunları sormalıyız: Neden Kilo vermek istiyorum?  Yardıma ihtiyacım varmı?  Hedefim nedir?  Gerçekten bu sürece hazır mıyım? Neden kilo vermek istediğimiz bunu iyice içimize sindirecek bir sebeple istek ve azimle başlamamız bence gerekli. Hep dediğim gibi ben bir gecede zayıflamaya karar vererek başarmadım. O yüzden de yıllardır al ver döngüsünde dönüp duruyorum. Gerçek sebebiniz tamamen objektif olmalı ve kendiniz için olmalı. Bir başkası istiyor diye zayıflamak gerçekçi değil. Yardıma ihtiyacınız varmı? Yemekler konusunda ne kadar bilginiz var neler size iyi gelir neler size iyi gelmez deneyiminiz varmı? Burada gene tabiki kişisel tavsiyem (doktor veya uzman değilim kendi deneyimlerimi sadece paylaşıyorum) kendinizi öncelikle bir gözlemlemeniz temel sorununuz nedir? Hareketsizlik...

Merhaba,  kasımdan sonra kendi kendime gene düzenli beslenme ile kilomu sabit tuttuyordum. Spor artık hayatımın bir parçası ve nefret ederek yapmıyorum. Aralık ayında artık bir diyetisyen ile çalışsam mı diye düşünmeye başladım. Bir çok başarısız deneyimim oldu başardığımda oldu. Böyle düşünürken bana yakın yüz yüze gidebileceğim bir diyetisyen denk geldi. Hemen randevu oluşturdum aslında bu konuyu çok düşünmedim. Diyetisyen ile frekansımız uyar anlaşırsak başlarım işte deyip çıktım yola. 14.12.2024 ilk ölçüm ve diyet listemi aldım. Kendisi genç ilgili ve gerçekten yaşadığım sürece saygılı yaklaştı. Şimdi burdaki fark şu artık zayıflayabileceğimden emindim. Umutsuzluk his etmiyordum. Bir liste ile sürekli uğraşamam duygusu yoktu. Neşeli ve tedirgin gitim sadece neşeli olarak oradan ayrıldım. İçsel olarak bu durum artık benim için bir eziyet değil keyif alacağım ve sonunda hedefime ulaştığım için mutlu olacağım bir süreçti. Daima yemek yeme şansımda vardı. Ama bunun sonu yok ve sağl...

Merhaba, mayıs 2024 başlayan bu süreç başlarda zordu. Rahatlatıcı olsa da kafa karmaşası, ağlama nöbetleri, hiç bir işe tam odaklanamama, elinizde küçük bir bebek ve onun abisi :). Ağlama nöbetleri o kadar sıktı ki günlük hayatın içinde de durup dururken herkesle beraber ikende oluyordu. Oğlumda bunlara şahit oluyordu ve son zamanlarda oda çok sık ağlayan bir çocuk olmuştu. Seanslara yeme bozukluğu için başlamış olsam da tabiki hayat bir bütün bunun altında yatan unsuru nedir bunun üzerine konuşmalarımız oldu. Bana en iyi gelen şey bir günlük tuttmak oldu. Çok basit gibi görünse de bir yiyecek günlüğü tutmak günlük neler yediğimi anlamlandırmak için süperdi. İlk 2 haftada tamamen ayak üstü yediğimi aslında sürekli aç olmamın normal olduğunu gördük. Çünkü bebekli yeni hayatıma aslında adapte olamamıştım. Kilo sorunum da üzerine eklenince kar topu gibi büyüyordu sorunlar. İlk başta buna çözüm getirmeye çalıştım. Aslında yıllarca diyet yapınca ne yapacağınızı çok iyi bilirsiniz. Bunları u...

  Merhaba, üniversite hayatını başarlı bir şekilde atlattıktan sonra bir dönem kilo verme işini de hadi dedim bıraktım bakalım ne olacakç 93 kg - 97 kg arası gitim geldim sürekli. Kafamdan atım düşünmedim desem de bu kiloda olmak huzur vermiyordu ama uzun yıllardır bu süreçle mücadele etmenin olumlu bir getirisi de olmuştu Spor! başlarda spordan nefret etim zaten aktif bir hayatım var bide spor bazen çok yoruyordu. Evde 10 seneye yakındır eliptik bisikletim var birde koşu bandıda almıştım. Kilo vermeyi çok başaramasamda hafta en az 2 en çok 4, 30 dk yürüşler yapmayı başardığım oluyordu bazı aylar bıraktığımda oluyordu. Kızımın hamileliğinde de bu yürüşlere devam etim. Hamileliğin 4 ayından sonra haftada en az 3 gün yürüş ve hamilelik egzersizleri yaptım. Bu süreçte çok dikkat etim neredeyse sadece 6-7 kg alarak hamilelik sürecini çok iyi geçirdim.  Doğum sonrasınıda 6 aya kadar iyi yönetim. Yada yönetimimi sandım. Sonrasında bir gece 'Hiç bir hedefimi gerçekleştiremiyorum, hiç...

Merhaba, tam olarak 23 yaşından beri kilo vermek deyimi ile uğraşıyorum. 80-85 olan kilomu 171 boyuma göre dengelemeye uğraştım. Önce kendim denedim tabiki 3 ver 5 al ile ilerledim. Aktifte bir insanım ama yemek yemeği de çok seviyordum. Diyetisyene başladım. Tek hedefim bu süreci bitirip tekrar yemek yemek. Diyetisyen en tehlikeli danışanım sensin derdi. Çünkü içinizde bitmemiş bir olayı dışınıza yansıtamazsınız. Spora başladım kas oranım düşüktü. Bir dönem yüzmeye, fitnese, arobik vs. ne varsa denedim spor yapmaktanda nefret ediyordum hiç sevmezdim. Diyetisyen ve aklınıza gelecek tüm yöntemleri denedikten sonra bi kaç senelik al ver mücadelesi ile çok yediğimi yavaş yavaş anladım ama gene de bunu tam engel olamıyordum istemiyordum daha doğrusu. Burada blog yazmaya başladım o dönem çalışıyordumda yürüşler yaptım biraz azim etim ama çok bunalıyor sıkılıyordum. Hep bir anda olmasını istedim çok hızlı çok çabuk elbete olmuyordu. Süreçten asla zevk almadım evet zayıflamak güzeldi ama arka...

Merhaba okuyucu :) yeniden burada olmak ne kadar güzel. 2012 senesinde başlayan blog macerama şu sıra tekrar devam etmek istedim. Evet köprünün altından çok sular geçti :)  12 sene olmuş! İnsan yazınca inanamıyor buraya yazmamaya başladığımda henüz bir evladım yoktu. Diyet macerama destek olması amacıyla başlayıp hayatın içinden yazılarla güzel anılar vardı. Daha sonra instagramın ve youtubenin popüleritesi ile bloglar bir bir kapandı ama instagramda elbete buranın tadı yok. Bazı insanlar izlemeyi severken bazıları da okumayı ve yazmayı sever. Burada okuduğum bloglardan çok keyif alıyordum. Yeniden yazmak istedim yeniden anı tutmak.  Artık 2 çocuk annesiyim. Oğlun 11 biri Kızım 1.5 yaşında bu süre zarfında tekrar okuyarak Almanca öğretmeni oldum :). Evet şimdi dönüp baktığımda bazen bende şaşıyorum. Nasıl azim edip nasıl başardım diye. Gençlerle ösym yarışmak ve  onlarla üniversite okumak keyifli idi. Marmara üniversitesinde güzel anılarım oldu. Erkenden kalkarak 1-2 saat...