Yeme Bozukluğu 1

Merhaba,

tam olarak 23 yaşından beri kilo vermek deyimi ile uğraşıyorum. 80-85 olan kilomu 171 boyuma göre dengelemeye uğraştım. Önce kendim denedim tabiki 3 ver 5 al ile ilerledim. Aktifte bir insanım ama yemek yemeği de çok seviyordum. Diyetisyene başladım. Tek hedefim bu süreci bitirip tekrar yemek yemek. Diyetisyen en tehlikeli danışanım sensin derdi. Çünkü içinizde bitmemiş bir olayı dışınıza yansıtamazsınız. Spora başladım kas oranım düşüktü. Bir dönem yüzmeye, fitnese, arobik vs. ne varsa denedim spor yapmaktanda nefret ediyordum hiç sevmezdim. Diyetisyen ve aklınıza gelecek tüm yöntemleri denedikten sonra bi kaç senelik al ver mücadelesi ile çok yediğimi yavaş yavaş anladım ama gene de bunu tam engel olamıyordum istemiyordum daha doğrusu. Burada blog yazmaya başladım o dönem çalışıyordumda yürüşler yaptım biraz azim etim ama çok bunalıyor sıkılıyordum. Hep bir anda olmasını istedim çok hızlı çok çabuk elbete olmuyordu. Süreçten asla zevk almadım evet zayıflamak güzeldi ama arkadaşlarımdan ayrı kalmış gibi idim. Bakın bu çok tehlikeli bir söz yemekler benim arkadaşım gibi idi. 

Nihayet 75 kg olmayı başardım. Kan ter ve gözyaşı ile:). Tam o sıralarda da oğlumun haberini aldım. Tabiki diyeti bıraktım gene sağlıklı beslendim. Yüksek tansiyon sorunları yaşadım. Ve eve oğlumla geldiğimde 90 kg idim. Bu noktadan sonra demin anlattıklarım sürekli tekrarlandı 80-90 arası yuvarlandım durdun. Daima diyete idim. Başka sebeplerle psikoloğa ilk kez bu dönemde başladım. Yeme bozukluğu için başlamadım ama çok faydasını gördüm hayatımda ilk defa nefes aldığımı his etim. 30 yaşına gelmek üzere idim. Sosyal çevremde ifade sorunlarım yok olmasına rağmen 1. Derece yakınlarımla çok büyük iletişim sorunlarım vardı. Mutlu değildim ve artık çaresine bakmam gerektiğini düşündüm çok da iyi oldu. Yeme bozukluğunun ilk kez burada bahsi geçmiş oldu. 

Herkes de yeme bozukluğu vardır demiyorum ama senelerce denemiş başarmış veya başarmış tekrar bulunduğu noktaya gene gelmiş iseniz bu hani ‘karar verdim yaptım ve bir daha kilo almadım’ bir gecede karar verip başaran insanlardan değilsinizdir. Bunu anlamakta da güçlük çekersiniz. Ben bunca yıl sonra yemekle aramda olan ilişkiyi ancak çözümleyebildim. Çok yıprandım, üzüldüm ve bunaldım ama hiç bir zamanda pes etmedim. Evet şuan bu satırları yazarken de halen ideal kilomda değilim. Ama başaracağıma bir gecede karar veren başaran insanlar gibi şimdi eminim. Çünkü yiyeceklerle aramada olan ilişkiyi artık düzenledim, öğrendim ve anladım diyelim. 

İlk psikolog deneyimimden sonra hayatıma farklı şekilde yön vermeye çalıştım. Daha çok kendimle ilgilendim ve en önemlisi kendime merhamet etmeye çalıştım. Evet öz merhamet o kadar önemli bir konu ki bunu sağlayamazsanız ilerlemek mümkün değil. Bu sıralarda kendi ailem ve çekirdek ailem ile bayağı yol aldım. Bu dönem gene okumaya başladım. Almanyadan diploma denkliğimi aldım. Lise eğitimi 2 yıl eksikti açıktan onu okudum. Üniversiteye hazırlandım. Ösym ve Yds girdim aynen bir öğrenci gibi evde kamplar yaptım. Bunların hepsi bu süreç bana çok iyi geldi. Kendim için bir şey yapmak ve başardığımı görmek çok güzeldi. Hedeflediğim puanla Marmara üniversitesini kazandım ve 30 yaşında üniversiteli oldum. Bu süreçte oğlum büyüdü. Ben büyüdüm :). Kilo mücadelem hep oldu ama 30-35 yaş arası yoğun olarak ilk hedefim kilo vermek değildi henüz kafamda tam olarak biten bişe değildi. Sadece süreç daha iyileşmiş kendimi daha iyi tanımıştım. Bir dönem daha kilo düşünmeden yada çok takmadan diyelim öncelikle kendime yatırım yaptım. 

Diğer yazılarımda yeme bozukluğunun üstesinden gelmek için neler yaptığımla devamında edeceğim. 

Görüşmek üzere

 başakşehir - galatasaray