Merhaba, üniversite hayatını başarlı bir şekilde atlattıktan sonra bir dönem kilo verme işini de hadi dedim bıraktım bakalım ne olacakç 93 kg - 97 kg arası gitim geldim sürekli. Kafamdan atım düşünmedim desem de bu kiloda olmak huzur vermiyordu ama uzun yıllardır bu süreçle mücadele etmenin olumlu bir getirisi de olmuştu Spor! başlarda spordan nefret etim zaten aktif bir hayatım var bide spor bazen çok yoruyordu. Evde 10 seneye yakındır eliptik bisikletim var birde koşu bandıda almıştım. Kilo vermeyi çok başaramasamda hafta en az 2 en çok 4, 30 dk yürüşler yapmayı başardığım oluyordu bazı aylar bıraktığımda oluyordu. Kızımın hamileliğinde de bu yürüşlere devam etim. Hamileliğin 4 ayından sonra haftada en az 3 gün yürüş ve hamilelik egzersizleri yaptım. Bu süreçte çok dikkat etim neredeyse sadece 6-7 kg alarak hamilelik sürecini çok iyi geçirdim.  Doğum sonrasınıda 6 aya kadar iyi yönetim. Yada yönetimimi sandım. Sonrasında bir gece 'Hiç bir hedefimi gerçekleştiremiyorum, hiç...

Merhaba, tam olarak 23 yaşından beri kilo vermek deyimi ile uğraşıyorum. 80-85 olan kilomu 171 boyuma göre dengelemeye uğraştım. Önce kendim denedim tabiki 3 ver 5 al ile ilerledim. Aktifte bir insanım ama yemek yemeği de çok seviyordum. Diyetisyene başladım. Tek hedefim bu süreci bitirip tekrar yemek yemek. Diyetisyen en tehlikeli danışanım sensin derdi. Çünkü içinizde bitmemiş bir olayı dışınıza yansıtamazsınız. Spora başladım kas oranım düşüktü. Bir dönem yüzmeye, fitnese, arobik vs. ne varsa denedim spor yapmaktanda nefret ediyordum hiç sevmezdim. Diyetisyen ve aklınıza gelecek tüm yöntemleri denedikten sonra bi kaç senelik al ver mücadelesi ile çok yediğimi yavaş yavaş anladım ama gene de bunu tam engel olamıyordum istemiyordum daha doğrusu. Burada blog yazmaya başladım o dönem çalışıyordumda yürüşler yaptım biraz azim etim ama çok bunalıyor sıkılıyordum. Hep bir anda olmasını istedim çok hızlı çok çabuk elbete olmuyordu. Süreçten asla zevk almadım evet zayıflamak güzeldi ama arka...

Merhaba okuyucu :) yeniden burada olmak ne kadar güzel. 2012 senesinde başlayan blog macerama şu sıra tekrar devam etmek istedim. Evet köprünün altından çok sular geçti :)  12 sene olmuş! İnsan yazınca inanamıyor buraya yazmamaya başladığımda henüz bir evladım yoktu. Diyet macerama destek olması amacıyla başlayıp hayatın içinden yazılarla güzel anılar vardı. Daha sonra instagramın ve youtubenin popüleritesi ile bloglar bir bir kapandı ama instagramda elbete buranın tadı yok. Bazı insanlar izlemeyi severken bazıları da okumayı ve yazmayı sever. Burada okuduğum bloglardan çok keyif alıyordum. Yeniden yazmak istedim yeniden anı tutmak.  Artık 2 çocuk annesiyim. Oğlun 11 biri Kızım 1.5 yaşında bu süre zarfında tekrar okuyarak Almanca öğretmeni oldum :). Evet şimdi dönüp baktığımda bazen bende şaşıyorum. Nasıl azim edip nasıl başardım diye. Gençlerle ösym yarışmak ve  onlarla üniversite okumak keyifli idi. Marmara üniversitesinde güzel anılarım oldu. Erkenden kalkarak 1-2 saat...